Kaktüs Sağlıklı mı? İzmir Sıcağında Bir Genç Yetişkinin Bitkiyle İmtihanı
İlginizi Çekebilecek İçerik: Kaktüs saksısı ne zaman değiştirilir ?
İzmir’de yazın öğlen 2 ile 5 arası dışarı çıkmak, gönüllü olarak fırına girmekle aynı şey. İnsan bu sıcakta sadece iki şeye dönüşür: ya dondurma ya da kaktüs. Ben ikinci seçeneğe biraz fazla yakınım gibi hissediyorum.
Geçen gün ev arkadaşım mutfağa girip bana baktı ve şunu dedi:
“Sen iyi misin? Neden salondaki kaktüse bu kadar uzun bakıyorsun?”
Ben de gayet ciddi bir şekilde cevap verdim:
“Düşünüyorum… Kaktüs sağlıklı mı?”
Sessizlik. O an ev arkadaşımın gözlerinde şu soru vardı: “Bu çocuk ne ara bu seviyeye geldi?”
Ama işin garibi, gerçekten de insan bazen böyle saçma ama bir o kadar da ciddi sorulara takılıyor. Hele ki şehir hayatında, ekranlara gömülmüş, güneş görmeden büyümüş bir 25 yaşındaysan, bir kaktüs bile felsefi bir varlığa dönüşebiliyor.
Kaktüs Sağlıklı mı? Sorusunun Evde Başlayan Krizi
Bugünkü makalemizde “Kaktüs sağlıklı mı” ile ilgili dikkat edilmesi gereken noktaları inceliyoruz.
Benim kaktüs hikâyem çok masum başladı. “Bitki bakmak sorumluluk kazandırır” diyen bir arkadaşım yüzünden aldım. İsmini de koydum: “Spartacus”. Neden? Çünkü dayanıklı, susuz yaşıyor ve biraz da benden daha düzenli.
Ama sonra olay kontrolden çıktı.
Her sabah kahve içerken ona bakıyorum. O da bana bakıyor gibi geliyor. Bazen içimden şu diyalog geçiyor:
– “Bugün iyi görünüyorsun Spartacus.”
– (Tabii ki cevap yok ama ben iç sesle tamamlıyorum) “Teşekkürler, fotosentezle ayaktayım.”
İşte tam bu noktada insan şunu sorguluyor: Kaktüs sağlıklı mı gerçekten, yoksa ben mi fazla dramatize ediyorum?
Kaktüsün Sağlık Algısı: Sessiz Bir Yaşamın Gizemi
Kaktüsler genelde “az bakım, çok dayanıklılık” mottosuyla satılıyor. Bu da bizim gibi unutkan, düzensiz, bazen kendine bile yetişemeyen insanlar için cazip hale geliyor.
Ama şunu fark ettim: Kaktüsün sağlıklı olması, biraz da senin sağlıklı olup olmamanla ilgili bir illüzyon yaratıyor.
Mesela ben:
– Su içmeyi unutuyorum
– Bitkiyi de unutuyorum
– Sonra ikimize de aynı anda vicdan yapıyorum
Bir gün Spartacus’un toprağına dokundum. Kuru. Çok kuru. Panikledim.
“Öldü mü bu?”
Sonra Google’a yazdım: Kaktüs sağlıklı mı?
Karşıma çıkan ilk şey: “Kaktüsler aşırı dayanıklıdır.”
İç sesim:
“Demek ki ben değilim, o yaşıyor. Sorun yok.”
Ama sonra başka bir şey düşündüm: Ya kaktüs sağlıklıysa ama ben onun seviyesine bile yaklaşamıyorsam?
İzmir Sıcağında Kaktüs Gibi Olmak: Bir Yaşam Felsefesi
İzmir’de büyüyen biri olarak şunu öğrendim: hayatta kalmak bir sanat. Güneş yakar, nem bunaltır, trafik sinir bozar. İnsan ister istemez kaktüs moduna giriyor.
Kaktüsün sağlıklı olması aslında biraz da şu demek:
“Minimum enerjiyle maksimum dayanıklılık.”
Ben de bazen markete giderken kendimi kaktüs gibi hissediyorum. Gözler yarı açık, saçlar rüzgâra teslim, ama hâlâ ayaktayım.
Bir gün arkadaşım dedi ki:
“Senin enerji seviyen %10 ama hâlâ sosyalleşiyorsun.”
Ben:
“Ben kaktüsüm.”
O:
“Sen susuz kalmış kaktüssün.”
Haklı olabilir.
Kaktüs Sağlıklı mı? Psikolojik Yansımaları
İşin garip kısmı şu: Kaktüs sadece bir bitki değil, aynı zamanda bir ruh hali.
Benim için üç aşaması var:
1. Motivasyon aşaması
“Yeni bir hayat kuruyorum, bitkilere bakacağım, düzenli olacağım.”
2. Gerçeklik aşaması
Kaktüs mutlu, ben unutuyorum, o susuz, ben suçluluk dolu.
3. Kabulleniş aşaması
“İkimiz de minimum bakım ile hayatta kalıyoruz. Bu da bir başarı.”
Bu yüzden “Kaktüs sağlıklı mı?” sorusu zamanla “Ben sağlıklı mıyım?” sorusuna dönüşüyor. Tehlikeli bir dönüşüm.
Kaktüs Bakımıyla Kendi Hayatımı Karşılaştırma Deneyi
Bir gün bilinçli bir deney yaptım. Hem kendimi hem kaktüsü gözlemledim.
Sabah:
– Ben: Kahve
– Kaktüs: Sessizlik
Öğlen:
– Ben: Ertelediğim işler
– Kaktüs: Hâlâ sessizlik
Akşam:
– Ben: “Bugün neden hiçbir şey yapmadım?”
– Kaktüs: Hâlâ dimdik
Sonuç:
Kaktüs benden daha stabil bir hayat sürüyor.
Bu noktada ciddi ciddi düşündüm: Kaktüs sağlıklı mı yoksa ben mi aşırı karmaşığım?
Kaktüsün Sessiz Öğretileri
Kaktüsler konuşmaz ama çok şey anlatır gibi hissedilir. Özellikle İzmir gibi şehirlerde yaşayan biri için bu daha da belirgin.
Onlara bakınca şunu öğreniyorsun:
– Az suyla da yaşanabilir
– Her ortamda hayatta kalınabilir
– Her şeye tepki vermek zorunda değilsin
Ben ise genelde her şeye tepki veriyorum. Mesela geçen gün markette sıra beklerken içimden şunu söyledim:
“Bu hayat çok uzun kuyruklardan oluşuyor.”
Kaktüs olsaydım muhtemelen sadece beklerdim. Tepki vermeden.
Arkadaş Muhabbetlerinde Kaktüs Felsefesi
Bir akşam arkadaşlarla oturuyoruz. Konu yine klasik: hayat, iş, gelecek kaygısı.
Ben bir anda:
“Biliyor musunuz, kaktüs sağlıklı mı diye düşündüm bugün.”
Masada 3 saniyelik donma yaşandı.
Sonra biri:
“Senin beynin fazla güneşte kalmış.”
Güldük. Ama içten içe şunu fark ettim: herkes biraz kaktüs olmak istiyor aslında. Az su, az stres, çok dayanıklılık.
Kaktüs Gibi Yaşamak Mümkün mü?
Tam anlamıyla değil. Çünkü insanız. Ama bazı özelliklerini almak mümkün:
– Gereksiz drama azaltmak
– Her şeye hemen tepki vermemek
– Kendi alanını korumak
Ama yine de arada fark var. Kaktüs suyu unutunca ölmez, ben kahveyi unutunca kimliğimi sorguluyorum.
Kaktüs Sağlıklı mı? Asıl Soru Belki de Bu Değil
Bir süre sonra fark ettim ki mesele kaktüs değil.
Kaktüs sağlıklı mı sorusu aslında şunu gizliyor:
“Ben hayatımda ne kadar dayanıklıyım?”
Çünkü kaktüs, modern hayatın küçük bir aynası gibi. Sessiz, iddiasız ama ayakta.
Ben ise biraz daha gürültülü bir versiyonum. İç sesim sürekli konuşuyor, planlar yapıyor, sonra onları erteliyor.
Son Bir Sabah ve Kaktüsle Bakışma
Bir sabah kahveyle kaktüsün yanına oturdum. Cidden oturdum.
Dedim ki:
“Biz ne yapıyoruz?”
Tabii cevap yok.
Ama o an garip bir huzur geldi. Belki de bazı şeyler cevap vermediği için bu kadar nettir.
Kaktüs sağlıklı mı bilmiyorum.
Ama bildiğim bir şey var: o hâlâ orada. Sessiz, sabit, olduğu gibi.
Ben mi?
Ben hâlâ düşünüyorum.